Een kleine 2,5 maand na haar operatie treffen we Marijke Klijn met haar man op hun pleziervaartuig aan de Westeinderplassen. Aan niets is te merken dat er iets anders aan haar is. Of het moet zijn dat zij zich minder zorgen maakt dan voorheen. “Ik ben blij met mijn colostoma”, zegt zij opgewekt. “Hij hoort nu bij mij. En andere mensen pikken me maar zoals ik ben.”

Klijn 2

Kunt u iets over uzelf vertellen?

“Ik ben 70 jaar oud en nu 24 jaar getrouwd met Rinus. Net als ik heeft hij twee kinderen, zelf heb ik een dochter van 50 en een zoon van 46. We wonen in Den Haag op de twaalfde verdieping. Ik houd van kruiswoordraadsels, kaarten maken en ga regelmatig naar de sportschool voor een circuittraining. Zomers gaan we naar de boot. Vroeger maakten we lange tochten, maar de laatste jaren blijf ik liever een beetje in de buurt van onze ligplaats. Er zit een landje bij, met een tuin waarin we mensen kunnen ontvangen. Af en toe doen we een rondje Braassemermeer of varen we over de Kagerplassen. Het is hier zó mooi, daar genieten we van.”

Wat is uw medische voorgeschiedenis?

“Ik ben geboren met spina bifida; een open rug. Toen ik drie maanden was, ben ik geopereerd. Dat ging goed en ik groeide normaal op. Ik trouwde en kreeg twee kinderen. Later hoorde ik van medisch specialisten dat degene die mij destijds had geopereerd zijn tijd ver vooruit was. Ik had er eigenlijk al lang niet meer moeten zijn.”

Was uw rug de oorzaak van uw latere problemen?

“Ja, op een gegeven moment kreeg ik pijn. De zenuwen zaten verkleefd in een soort gezwel. De artsen noemden het anders, maar zo zie ik het voor me. Daar ben ik aan geopereerd. Er bleek ook een gaatje in mijn ruggenmerg te zitten waaruit vloeistof lekte. Na de operatie kon ik niet meer zelf plassen en moest ik mezelf gaan katheteriseren. Dat doe ik nu nog steeds. Ook mijn stoelgang veranderde.”

Wat voor problemen had u met uw darmen?

“Ik kreeg vreselijke krampen. Dan moest ik snel een toilet opzoeken anders was ik weer te laat. Mijn sluitspier werkte ook niet goed meer. Ik heb heel wat keren op de postoel gezeten na een klysma - had er echt zere billen van. Mijn darmen werden mijn zwakke punt. Er zijn darmonderzoeken geweest en er is van alles geprobeerd. Toen ik op een gegeven moment met een dikke luier om de spoedeisende hulp verliet realiseerde ik me dat het tijd werd om aan een stoma te denken.”

Hoe vond u dat?

“Ik ben er nooit bezorgd over geweest. Uiteindelijk heeft het nog twee jaar geduurd voordat ik een stoma kreeg, omdat de arts eerst nog iets anders wilde proberen. Dat werkte maar tijdelijk. Maar in die periode was ik eigenlijk al aan een stoma toe. Ik kon niet meer zwemmen, kon bijna niets meer doen voor mijn gevoel. Waarschijnlijk is dat de reden dat ik heel ontspannen de operatie in ging. De anesthesieassistent had een bekende naam en bleek vroeger in mijn straat te hebben gewoond. Daar heb ik nog een praatje mee gemaakt. En zo ontspannen als ik de operatie in ging, zo kwam ik er ook weer uit.”

De stomaverpleegkundige in het ziekenhuis vertelde dat u zichzelf opvallend snel kon redden met de verzorging van uw stoma.

“De totale ziekenhuisopname duurde 7 dagen. Eén dag na de operatie vroeg zij of ik mijn stoma zelf kon verzorgen. Ik zei: ‘Dat ga ik proberen’. De stomaverpleegkundige bleef erbij staan en vertelde me dat ik het perfect deed. De andere dag vroeg ik of ik mocht douchen, en ook dat leverde geen problemen op. Toen ik naar huis mocht ging dat ook goed, thuiszorg was niet nodig. Na een week kwam de stomaverpleegkundige uit het ziekenhuis bij mij thuis kijken of alles goed ging, zowel lichamelijk als geestelijk.”

De snelheid waarmee u uw stoma heeft geaccepteerd is buitengewoon.

“Zelf begrijp ik niet waarom dat een probleem zou moeten zijn. Ik ben van mijn klachten af en hoef me geen zorgen meer te maken. Ik kan nu zo naar de winkel gaan en heb geen angst meer om onderweg ontlasting te verliezen. Je moet kunnen accepteren dat je niet meer naar het toilet kunt zoals normaal. Maar je moet je tegelijkertijd realiseren dat er een alternatief is dat ook goed werkt. Wanneer je die mogelijkheid krijgt moet je die met twee handen aangrijpen om weer te kunnen leven zoals je graag wilt. Door de stoma heb ik mijn vrijheid terug.”

Bent u wel eens onzeker?

“Ik heb wel eens gedacht: de mensen zullen me toch niet gaan ontwijken omdat ik nu een stoma heb? Je draagt in feite een zakje op je buik waar ontlasting in kan komen. Maar je ruikt er niets van vanwege het koolstoffilter. (Lachend:) Zelfs wanneer je een windje laat ruik je het niet. Wie kan dat nou zeggen..? Ik ben heel open over mijn stoma en als mensen er naar vragen mogen zij het ook zien. Gelukkig merk ik bij niemand dat ze het raar vinden. Ik hoop ook niet dat dat gebeurt.”

Hoe gaat het nu met de verzorging?

“Het was even zoeken naar de beste manier om de lijm van de plak van mijn huid te poetsen. Daar heb ik nu speciale doekjes voor gekregen. Ik heb een plastic bak gekocht waar ik mijn zakjes, doekjes en plakken in bewaar. Vooraf leg ik alles klaar en dat is het. Als jij naar de wc gaat dan moet je toch ook je billen afvegen? Ik heb er geen moeite mee. Wanneer ik vroeger een ongelukje had dan was ik veel langer bezig dan nu.”

Heeft u tips voor andere stomadragers?

“Ha, ha, zover ben ik nog niet hoor! Als je tips hebt geef die dan maar aan mij door. Ik heb wel gemerkt dat de verzorging van een stoma in feite overal hetzelfde blijft, waar je ook bent. Nu zijn we twee weken op de boot. Ik heb een kraantje waarmee ik mijn stoma schoon kan spuiten en we hebben op het landje ook een buitendouche waar ik gebruik van kan maken. Er is voor mij geen reden om thuis te blijven. Van mijn verpleegkundige kreeg ik de tip om een kaart op te vragen zodat ik gebruik kan maken van het invalidentoilet. Daar had ik nooit aan gedacht, maar daar is altijd een kraantje en dat is toch wel erg handig. Annette denkt echt op alle mogelijke manieren met je mee.”

Krijgt u de best mogelijke zorg naar uw gevoel?

“Ja, ik ben zeer tevreden over de zorg die het Haga Ziekenhuis levert. Als er iets is kan ik altijd mijn stomaverpleegkundige of haar collega bellen. Mediq CombiCare houdt mijn verbruik in de gaten en als er iets afwijkt dan trekken zij aan de bel. Het bestellen gaat ook goed. Ik heb wat extra materiaal meegekregen voor tijdens de vakantie, want ik wil niet angstig worden dat ik misgrijp. Daar werd gelukkig geen probleem van gemaakt. Je kunt zelfs op je vakantieadres laten bezorgen, maar dat is hier op het water wat ingewikkelder, omdat mijn man dan met het pontje over moet om de spullen in ontvangst te nemen. Nu heb ik voor twee weken voldoende. Kortom: ik hoef me nergens zorgen over te maken.”

Mediq CombiCare maakt gebruik van cookies.

Om de website van Mediq CombiCare goed te laten werken en u de beste online ervaring te bieden, gebruiken we analytische en functionele cookies.